باوجود پیشرفت در مکانیزاسیون، فن آوری های برداشت چوب بهصورت نیمهمکانیزه همچنان در بسیاری از کشورها مانند جنگل کاری دست کاشت در شمال ایران متداول است. این نوع برداشت به عنوان یکی از خطرناکترین عملیاتکاری در جنگل نظر گرفته میشود. نیازهای فیزیکی کار هنوز یکی از عوامل حیاتی بار کاری در بیشتر مشاغل در بخش جنگلداری، به ویژه مشاغل مرتبط با بارگیری دستی است. هدف از این پژوهش بررسی حجم کار فیزیولوژیکی کارگر در حین بارگیری دستی در تودههای جنگلکاری صنوبر در شمال ایران بود. پاسخهای فیزیولوژیک 12 کارگر که در حال بارگیری دستی در طول یک شیفت کار عادی بودند، ارزیابی شد. قلب نگار پولار بهمنظور ثبت ضربان قلب در حال کار روزانه بر روی سینه 12 کارگر نصب شد. دادههای جمعآوری شده برای محاسبه شاخصهای ضربان قلب که فشار کار وارده به کارگران را تعیین میکند، استفاده شد. میانگین ضربان قلب در زمان کار، زمان استراحت و حداکثر ضربان قلب به ترتیب 42/132، 42/79 و 16/175 تپش در دقیقه بود. نتایج نشان داد که میانگین شاخص بار کار فیزیکی 55 است است که با کار خیلی سنگین مطابقت دارد. همچنین نتایج پژوهش نشان داد که سن و شاخص توده بدنی کارگران با نرخ ضربان قلب در هنگام کار و وزن کارگران با نرخ ضربان قلب در حین کار و حداکثر نرخ ضربان قلب کارگران رابطه معنیداری دارد. نتایج پژوهش نیازهای فیزیولوژیکی بالایی را برای بارگیری دستی در منطفه مورد پژوهش نشان داد. افزایش سطح مکانیزاسیون با سرمایهگذاری در تجهیزات مکانیزه ممکن است برای ارتقای سلامت و ایمنی کارگران مفید باشد.